Lokalny Fyrtel

Najciekawsze wydarzenia z Poznania i okolicy

Kalendarz wydarzeń




Lip
12
pt
Co zmalował Ryszard Kaja – wystawa w Starym Browarze @ Stary Browar
Lip 12 – Wrz 30 całodniowy
Co zmalował Ryszard Kaja - wystawa w Starym Browarze @ Stary Browar

“Co zmalował Ryszard Kaja” – odpowiedź na to pytanie znajdziemy w Galerii na Dziedzińcu w Starym Browarze od 12 LIPCA do 30 WRZEŚNIA

Nad wyjątkową wystawą w Starym Browarze Ryszard Kaja pracował od połowy 2018 roku. Projekt przerwała nieoczekiwana śmierć artysty. Przerwała nie na długo, bo jego bliscy i współpracownicy byli zdeterminowani, aby doszła ona do skutku. Od 12 lipca w Galerii na Dziedzińcu będzie można podziwiać efekty tych starań.

Celem twórców wystawy “Co zmalował Ryszard Kaja” jest zaprezentowanie różnorodnych osiągnięć artystycznych Kai: bogactwa technik, a także korelacji z innymi dziedzinami sztuki. W Starym Browarze będzie można podziwiać plakaty filmowe, kostiumy i plakaty teatralne, obrazy oraz inne prace pokazujące wszechstronność zainteresowań artysty i jego fascynującą wyobraźnię. Wystawa to jednak przede wszystkim próba ukazania stojącej za pracami osobowości twórcy. Posłużą temu towarzyszące dziełom Kai osobiste pamiątki, notatki, a także przestrzenne instalacje odtwarzające jego codzienne, domowe otoczenie.
W Galerii na Dziedzińcu widzowie zobaczą również plakaty z popularnej serii “Polska”. Historia powstania serii związana jest bezpośrednio z osobistymi podróżami Ryszarda Kai po naszym kraju. Jak podkreślał wielokrotnie artysta, jego sztuka przesiąknięta jest do cna “polskością” we wszystkich jej aspektach, także tych mniej chlubnych czy wręcz przaśnych. Z radością obserwował, chłonął i odtwarzał w swoich grafikach ducha miejsc, które odwiedził. Symbolicznie i z przymrużeniem oka starał się zaprezentować cechy mieszkańców poszczególnych regionów Polski.

Partnerzy:
Galeria Miejska Arsenał

źródło: https://www.facebook.com/events/2493041064062232/

Sie
15
czw
Odbita ulica. Wystawa Darii Mielcarzewicz @ Po-Dzielnia
Sie 15 – Wrz 20 całodniowy
Odbita ulica. Wystawa Darii Mielcarzewicz @ Po-Dzielnia

Po-Dzielnia zaprasza do siebie na wystawę Darii Mielcarzewicz. Wystawa będzie czynna od 15.08 do 21.09.

A oto jak artystka zachęca nas do przyjścia:

Patrzycie czasem na chodnik, spacerując?
Na Wildzie niestety trzeba patrzeć pod nogi, by omijać psie kupy. Chociaż może już w tej sprawie jest trochę lepiej?
Pewne jest natomiast, że nie zwracamy uwagi na niedopałki papierosów. Walają się wszędzie, wchodzą między płyty chodnikowe, trafiają na trawniki, w studzienki, pod ławki i drzewa. Jakby nie dość było śmietników na ulicach. Jakby papierosy (przez swoją wszechobecność?) rządziły się swoimi prawami i stały się przezroczyste.
Podobnie transparentne są dla nas studzienki kanalizacyjne. Nie myślimy o nich jak o ciekawych obiektach, tylko jak o czysto informacyjnych, koniecznych dla funkcjonowania miasta włazach… A przecież ich struktura i materiał sprawiają, że to gotowe drukarskie matryce!

Parę dni spacerowałam po Wildzie w poszukiwaniu ciekawych studzienek kanalizacyjnych. Zafascynował mnie materiał z Francji, w którym zobaczyłam przepiękne graficzne wzory paryskich studzienek. Postanowiłam sprawdzić jak wyglądają nasze. Czy wszystkie są takie same? Nuda czy sztuka? Studzienki w ręce artystów!

Przedmiotem wystawy oprócz zadrukowanych koszulek jest plakat ze sfotografowaną przeze mnie „uliczną mandalą”, którą ułożyłam z prawie pięciuset niedopałków papierosów zebranych w promieniu tylko trzech metrów (!) od wybranych przeze mnie do projektu studzienek. Ponad pięćdziesiąt niedopałków zebrałam przy każdej studzience…

Podobny projekt (jednak bez wystawy i bez „wątku petowego”) był realizowany w Poznaniu w ramach cyklu „Ćwiczenia z miasta” organizowanego przez CK Zamek (kurator – Mateusz Nowacki). Tylko że wtedy skupiono się na ścisłym centrum Poznania. Moje wildeckie poszukiwania sprawiły, że ostatecznie ograniczyłam się do dziewięciu studzienek tylko dwóch ulic – Fabrycznej i Roboczej. Dzięki pomocy nieocenionej Basi Bilon ze Studia Znacznik udało się odbić uliczne wzory na koszulkach, które Wy – bywalcy Po-Dzielni – przynieśliście na nasze półki. Gromadziłam je dłuższy czas. Możecie się zatem czuć współtwórcami tej wystawy. 🙂
Wasze stare t-shirty dostały drugie życie. I po wystawie znowu trafią – odmienione – na nasze półki.

***

Biografia:
Daria Mielcarzewicz – absolwentka teatrologii, fotografii i grafiki. Jej prace wielokrotnie brały udział w wystawach w Polsce i zagranicą. Autorka bloga o robieniu różnych rzeczy po raz pierwszy w życiu (https://dzis-po-raz-pierwszy.tumblr.com). Od ponad 6 lat prowadzi Sklep z cytatami – z projektami, w których łączy typografię, grafikę i literaturę. Tworzy różne prace graficzne, projektuje okładki, kolaże, plakaty, ilustruje. Laureatka stypendium artystycznego Miasta Poznania oraz grantu miejskiego na artystyczną realizację streetartową w ramach konkursu Centrum Warte Poznania (2015). Odpowiedzialna za identyfikację wizualną i dizajn Po-Dzielni.
Współpracowała m.in. z: wydawnictwami Świat Książki, Znak, Polskim Wydawnictwem Muzycznym, Wydawnictwem Miejskim Posnania, Polską Wytwórnią Papierów Wartościowych, Polską Fundacją im. R. Schumana, Insytutem Polskim w Mińsku, Teatrem Polskim w Warszawie i z wieloma poznańskimi teatrami, Międzynarodowym Festiwalem Literatury im. J. Conrada, Międzynarodowym Festiwalem Muzycznym Sopot Classic, Fundacją Okularnicy, Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie, Muzeum Archeologicznym Genius Loci, Galerią EL w Elblągu, Centrum Kultury Zamek w Poznaniu, Festiwalem Malta i in.
Strona autorska: http://dariamielcarzewicz.com

_______________________________________________________________
Projekt został zrealizowany ze środków finansowych Miasta Poznania pozyskanych w Konkursie „Centrum Warte Poznania”.
#poznanwspiera #cwp2019

Sie
17
sob
Poznań bez eksmisji, wyzysku i biedy! 25 lat Rozbratu! @ Galeria Miejska Arsenał
Sie 17 – Wrz 22 całodniowy
Poznań bez eksmisji, wyzysku i biedy! 25 lat Rozbratu! @ Galeria Miejska Arsenał

Poznań bez eksmisji, wyzysku i biedy! 25 lat Rozbratu!

Wystawa „Poznań bez eksmisji, wyzysku i biedy! 25 lat Rozbratu!” w Galerii Miejskiej Arsenał to próba zaprezentowania wielowątkowej, społecznie, ekologicznie oraz kulturowo zaangażowanej działalności kolektywu Rozbrat. Chcąc przybliżyć odwiedzającym najbardziej istotne z lokalnego punktu widzenia kwestie twórcy podzielili ekspozycję na osiem działów tematycznych: ruch lokatorski, ruch pracowniczy, kultura bez cenzury, wydawnictwa, feminizm socjalny, kwestie ekologiczne, działania antywojenne oraz kampanie i inicjatywy społeczne. Każdemu zagadnieniu poświęcono oddzielną infografikę. Dodatkowo organizatorzy udostępniają wydawane przez kolektyw ziny, gazety, a także broszury. Tematykę lokatorską uzupełniają filmy dokumentalne zrealizowane podczas protestów przeciwko wysiedleniom mieszkańców kamienicy przy ul. Stolarskiej oraz na rzecz likwidacji osiedla kontenerowego w Poznaniu. Natomiast sprawy pracownicze podejmuje film zatytułowany „Płyta”.Dokumentuje on protesty pracowników zakładów Cegielskiego oraz wideo odnoszące się do sporu zbiorowego w Amazonie.

Wystawa ma na celu zwrócenie uwagi na kwestie prywatyzacji przestrzeni publicznej, przeznaczania terenów zielonych pod zabudowę oraz ograniczania dostępu do miejsc wspólnych. Rozbrat, jako ważne miejsce kulturotwórcze istniejące od 25 lat na mapie Poznania, nie powinien z niej zniknąć z powodu presji ekonomicznej, czy prywatnych interesów.

Rozbrat to miejsce, gdzie można organizować się inaczej – bez dotacji i sponsorów, na niekomercyjnych zasadach, wspólnie budując centrum społeczno-polityczne dostępne dla wszystkich, niezależnie od zamożności oraz pochodzenia. Jednak to głównie miejsce, skąd biorą się różnorodne działania społeczne – by wyjść dalej w przestrzeń miasta .

Innymi słowy, nie ma Poznania bez Rozbratu!

Sie
19
pon
Wystawa – Nie jestem z innej bajki @ Stary Rynek
Sie 19 – Wrz 15 całodniowy
Wystawa - Nie jestem z innej bajki @ Stary Rynek

Wystawę „Nie jestem z innej bajki” będzie można oglądać od 19 sierpnia do 15 września na płycie Starego Rynku (przy Odwachu, Stary Rynek 3). Dodatkowo w tym samym miejscu 19 sierpnia o 16:00 będzie możliwość porozmawiania z twórcami oraz bohaterami projektu.

„Nie jestem z innej bajki” to projekt, który zrodził się na styku działalności społecznej i talentu fotografki z Piegowate Kadry.
Jest to wystawa magicznych zdjęć dziewięciorga niezwykłych dzieci.

Inspirując się tradycyjnymi opowieściami stworzono 9 historii oraz 9 kadrów-obrazów. Przenoszą one widza do świata baśni, jednocześnie formułując ważne przesłanie:
Na szczęście czasy gdy osoby z zespołem Downa zamykano w domach, przeszły do historii. Dziś takie osoby chcą wspólnie z innymi brać udział w życiu miasta, uczyć się jak wszyscy, pracować, uczestniczyć w życiu kulturalnym czy wydarzeniach sportowych. Chcą być z tej samej bajki co Ty i ja. Przecież tak naprawdę różnią się od nas mniej, niż się wydaje…

Wszystkie prezentowane fotografie zostały wykonane przez pracownię fotograficzną Piegowate Kadry.
Projekt został zrealizowany ze środków finansowych Miasta Poznania pozyskanych w konkursie Centrum Warte Poznania.
#NieJestemZinnejBajki #cwp2019 #poznanwspiera #MoreAlikeThanDifferent #bardziejpodobniniżróżni

Wrz
1
nie
Wystawa Poznań w miniaturze z klocków LEGO @ Sklep MIMI
Wrz 1 – Gru 31 całodniowy
Wystawa Poznań w miniaturze z klocków LEGO @ Sklep MIMI

Jedyna w swoim rodzaju wystawa „Poznań w miniaturze z klocków LEGO”!

W sklepie MIMI przy ul. Słowackiego 41 Poznań do końca grudnia będzie można oglądać wyjątkową wystawę z klocków LEGO. Pojawią się na niej makiety poznańskich budynków i modele tramwajów. Autor zbudował z klocków LEGO m.in.: Ratusz, Zamek, Stadion, czy Moderusa Gamme.
Dodatkowo z okazji 140-lecia komunikacji miejskiej w Poznaniu szykuje się niezwykła zabawa dla fanów kolei. Wszyscy chętni będą mogli poprowadzić pierwszy elektryczny tramwaj Typ I oraz wagon doczepny Carl Weyer po miniaturowym torowisku!

Oficjalne otwarcie wystawy nastąpi w niedzielę 1 września 2019 roku o godzinie 12.00. Wstęp na wernisaż wystawy jest BEZPŁATNY.

Godziny otwarcia wystawy (mogą ulec zmianie):
Pon – pt: 10.15 – 18.15
Sob-Nd: 10.00 – 14.00

Cennik biletów (obowiązuje od 2 września do 31 grudnia):
Bilet normalny – 5 złotych
Bilet ulgowy – 3 złote
Bilet grupowy – 2 zł/os. (dla grup przedszkolnych i szkolnych)
Dochód z biletów przeznaczony zostanie na rozbudowę wystawy m.in. budowę trasy tramwajowej w skali 1:35.

Wernisaż wystawy: 1 września 2019, godz. 12.00
Czas trwania wystawy: 01.09-31.12.2019
Miejsce wystawy: Sklep MIMI, ul. Słowackiego 41 Poznań
Organizator i autor makiet: Mateusz Wawrowski

Wrz
6
pt
Gorączka antykwaryczna, Mateusz Kula @ Galeria Miejska Arsenał
Wrz 6 – Paź 20 całodniowy
Gorączka antykwaryczna, Mateusz Kula @ Galeria Miejska Arsenał

Mateusz Kula, laureat pierwszej edycji Nagrody dla Młodych Twórców im. Leszka Knaflewskiego KNAF, jest artystą prawdziwie multimedialnym. Tworzy instalacje, obiekty, fotografie, filmy, jest autorem tekstów teoretycznych, form literackich i performatywnych. Studiował filozofię i filmoznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim, Intermedia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i Art & Science na University of Applied Arts w Wiedniu. Brał udział w wystawach SFX: PUBLICZNOŚĆ w Westfälischer Kunstverein w Münster w 2005 roku, Imhibition w Muzeum Narodowym w Krakowie w 2006, Nie ma sorry w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie w 2009, Body in the Library w BWA Wrocław w 2010, Jerzy Ludwiński. Wypełniając puste pola w 2011 w CSW Znaki Czasu w Toruniu, Rękawiczki Jeffa Koonsa w CSW Kronika w Bytomiu w 2012, w projekcie Spoczywanie w 2015, Z mojego okna widać wszystkie kopce w Bunkrze Sztuki w 2016. Jest także autorem wystaw indywidualnych: End of Time w Kunsthaus w Dreźnie w 2015 i Zestawy w Galerii Widna w Krakowie w 2016 oraz Wykopaliska w CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie w 2017 roku.

Sztuka Mateusza Kuli zaangażowana jest głęboko w krytykę kulturową świata późnego kapitalizmu. Tytułowa Gorączka antykwaryczna, podobnie jak inne działania artysty, gromadzą konstelację artefaktów, obiektów, przeczuć i zjawisk, których dominującą cechą jest odczucie dekadenckiego przesytu i nieokreślonej nostalgii. Ambitnym zamiarem artysty jest przedstawienie studium przykładowego przypadku, w którym dokonuje się powolna przemiana od dosyć banalnej fascynacji niezwykłością i okultyzmem, poprzez poszukiwanie współczesnej gnozy do patologicznej formy subiektywnej nienawiści, ignorancji i destrukcji. Kula tworzy swoją opowieść przy pomocy zróżnicowanych środków wyrazu, posługuje się kulturowymi cytatami i odwołaniami, przetwarza elementy kultury popularnej, używa formy paradokumentu, włącza do swoich prac obiekty znalezione, bawi się estetyką kiczu i horroru, nieobce jest mu sarkastyczne poczucie humoru i groteski.
Marta Lisok w 2017 roku, przy okazji wystawy Wykopaliska w CSW w Warszawie, pisała, że „Konsekwentna diagnostyka wyobraźni, którą podejmuje Kula, jest strategią typową dla jego działań. Odkąd pamięta, interesowały go różnego rodzaju klasyfikacje, systematyki, gesty wprowadzania obrazów w ruch. Organiczny aspekt jego prac, które zdają się rozrastać na własnych zasadach, stawia go w pozycji ukrytego w mroku autora drugoplanowego, inicjatora procesu twórczego, który w jego przypadku może być utożsamiany z pasją odkrywcy. Kula określa się skromnym pośrednikiem pomiędzy zebranymi wydarzeniami wizualnymi a odbiorcą”.
Sam artysta opisuje projekt prezentowany w Galerii Miejskiej Arsenał w sposób następujący:
„Gorączką antykwaryczną nazywam współczesną tendencję do mitologizacji rzeczywistości, która zasadza się na naddatku, w jakim formy kapitalizmu (forma pieniądza, forma wartości, forma pracy etc.) zamykają jego przeszłość, tworząc, by posłużyć się sformułowaniem Raya Brassiera, perwersyjne wersje jego własnej genezy”.

Artysta, podobnie jak Zygmunt Bauman w książce Nowoczesność i zagłada, uważa, że faszyzm jest nieredukowalnym składnikiem tożsamości nowoczesnej. Współcześnie występujące formy faszyzmu łączy z patologicznymi zjawiskami późnego kapitalizmu, który odpowiedzialny jest za rozpad świata trwałych wartości, poczucia bezpieczeństwa i zakorzenienia w tradycji, który powoduje u młodych ludzi poczucie wykluczenia i braku perspektyw na przyszłość. Wreszcie wszechobecny fetyszyzm towarowy, który przeniknął wszystkie sfery życia jest według Mateusza Kuli tym elementem faszyzmu, który wszyscy nosimy w sobie. Kula pisze, że: „zrozumienie współczesnych form faszyzmu polega na prześledzeniu, od dzisiaj do ponad stu lat wstecz, historii pewnej tendencji i komponentów kultury w perspektywie przyspieszonych sił globalnego kapitału. Ogólnie rzecz biorąc, chodzi o to, aby metodami sztuki, uchwycić proces generatywny, zamiast wskazywać i obwiniać faszystę jako niedorzecznego Innego, z wygodnej pozycji oświeconego dojrzałego obywatela Zachodu. Jak wspomniał kiedyś Pasolini: <<to my ich stworzyliśmy>>. My, czyli ci, którzy stawiają się w wygodnej strefie, poza problemem, tak jakby sfetyszyzowane sposoby naszego życia nie miały z nim nic wspólnego… Faszyzm w tej perspektywie nie jest aberracją tradycji, ale jej nieodłącznym składnikiem. Proponuję perspektywę od wewnątrz. Jest to kluczowy punkt (i problem) mojego bieżącego projektu i mojej strategii. W dużej mierze zgadzam się z Quentinem Meillassoux, który stwierdził kiedyś, że jeśli jesteśmy w stanie włączyć do estetyki i sztuki wszystkie mroczne, eschatologiczne treści i formy, to istnieje szansa, że nie znajdziemy ich w polityce”.

Marek Wasilewski

Wydarzenie jest częścią programu inicjatywy Rok Antyfaszystowskiwww.rokantyfaszystowski.org

Raman Tratsiuk – Wesele Suprematyczne – performance @ Św. Marcin 75
Wrz 6 – Paź 5 całodniowy
Raman Tratsiuk - Wesele Suprematyczne - performance @ Św. Marcin 75

Raman Tratsiuk. WESELE SUPERMATYCZNE

Wystawa czynna 7.09-5.10.2019 codziennie od 16:00 do 21:00
Atelier. Św. Marcin 75

Wernisaż i performance
WESELE SUPREMATYCZNE
6.09.2019 godz.W 19.00

„Życie, jako związek społeczny, jak bezdomny włóczęga,
wchodzi do jakiej kolwiek formy Sztuki czyniąc z niej przestrzeń życiową.”
Kazimierz Malewicz

Projekt „Wesele Suprematyczne” powstał na bazie zdjęć o charakterze wyłącznie użytkowym, utylitarnym. Wszystkie fotografie zostały opublikowane przez różne osoby na portalach przeznaczonych do sprzedaży używanych przedmiotów, w tym przypadku – sukni ślubnych. Są to amatorskie lub typowo komercyjne zdjęcia weselne, bez których nie odbywa się żadna dzisiejsza ceremonia ślubna. Wcześniej powstały za sprawą gości weselnych lub profesjonalnych fotografów, aby “uchwycić” najważniejsze wydarzenie w życiu dwóch zakochanych osób. Następnie zdjęcia te zostały użyte do wystawienia sukni ślubnej na sprzedaż prawdopodobnie przez te same zakochane osoby. Ale ponieważ większość zdjęć ślubnych jest postrzegana jako bardzo osobiste intymne materiały wizualne, zdjęcia zostały przetworzone przy użyciu edytorów graficznych (prawdopodobnie przez Młodą Parę) do publikowania na aukcjach internetowych. I tu – uwaga! – Sztuka zaczyna całkowicie przenikać się z życiem.

Wszystkie zdjęcia wyselekcjonowane przez Ramana Tratsiuka do projektu łączy zabieg, który posłużył „depersonalizacji” obecnych na zdjęciach uczestników autentycznych ceremonii ślubnych. Twarze i postacie ludzi są ukryte na przetworzonych zdjęciach przy pomocy geometrycznych figur o czystych jaskrawych barwach – czarnych kwadratów, białych kółek, różowych elips, itp. Należy zauważyć, że narzędzia, które pozwalają tworzyć kompozycje z geometrycznych kształtów i nakładać je na dowolny inny obraz, istnieją dziś we wszystkich, nawet najbardziej podstawowych edytorach graficznych.
W związku z tym nawet początkujący użytkownik komputera lub smartfona ma teraz możliwość korzystania z supremów na własną rękę, czy do artystycznych, czy też do celów użytkowych.
W rzeczywistości mamy do czynienia z mutacją technologiczną suprematyzmu – najbardziej uproszczoną, stosowaną i szeroko dostępną wersją wybitnego ruchu awangardowego.

Fragment tekstu Lizavety Michalchuk

Wrz
13
pt
Pułapki_Symulacje_Transmisje, Obszary postfotografii @ Galeria Miejska Arsenał
Wrz 13 – Lis 3 całodniowy
Pułapki_Symulacje_Transmisje, Obszary postfotografii @ Galeria Miejska Arsenał

13 września o godz. 18:00 w Galerii Miejskiej Arsenał odbędzie się wernisaż wystawy Pułapki_Symulacje_Transmisje, Obszary postfotografii. 

Udział biorą: Agnieszka Antkowiak, Kuba Bąkowski, Wojciech Bruszewski, Sławomir Decyk, Agnieszka Hinc, Jarosław Klupś, Igor Leński, Antoni Mikołajczyk, Mateusz Sadowski, Zbyszko Trzeciakowski, Dorota Walentynowicz, Paweł Wawrzyniak, Stefan Wojnecki

Kurator wystawy: Piotr Wołyński

Fotografia zachowuje się właśnie tak jak cała kultura: wyprawia się w różne strony i zaciera ścieżki swoich dojść; nie można jej przyłapać w żadnym wyraźnym miejscu, ucieka nam spod ręki i spod wzoru naszych przyzwyczajeń…
Alicja Kępińska

O postfotografii

Fotografia dawno przestała być tym, za co uchodzi w powszechnej opinii i na co wskazywałyby powszechne użytki, jakie z niej czynimy. Jeśli jest fotografią, to dlatego, że wciąż epatuje cudem przywołania obecności. Co więcej, widzimy w niej źródło takiej obecności; działa najmocniej i na dodatek „zasila”, to jej najprawdziwsza magia, wszystkie inne obrazy. Ale przecież, w ostatnich dziesiątkach lat, zmieniła się nie do poznania. Wierzymy w nią i nie wierzymy jednocześnie, jakbyśmy potrzebowali takich właśnie obrazów. Póki cud przywołania obecności dawało się racjonalnie wytłumaczyć, fotografia pozostawała sobą. Zdawało się, że jej magiczna strona jest tylko roztaczającym aurę tajemnicy efektem ubocznym. Fotografia to jednak przeszłość.

Postfotografia zrodziła się z niewiary lub utraty naiwności. Pojawiała się dlatego, że nie wierzymy dalej w etos fotografii. Jej indeksalna natura już o niczym nie zaświadcza, natomiast otaczająca ją pseudomagiczna aura nadal zyskuje na znaczeniu. Rozpoznanie tych zmian, ich analiza i krytyka jest w dużej części domeną doświadczenia artystycznego. To ono najpełniej potrafi uchwycić paradoksy takich quasi-fotograficznych obrazów, które bez przeszkód akceptujemy, aby po chwili móc je odrzucić; obrazów pułapek, symulowanych widoków i transmisji rzeczy zaledwie możliwych.

O idei wystawy

W ostatnich dekadach XX wieku trzech wybitnych artystów, w sposób specjalny zainteresowanych ponowoczesnymi kontekstami mechanicznych obrazów – fotografią, filmem i wideo – rozpoczęło współpracę z poznańską uczelnią artystyczną. Stefan Wojnecki rozwijał z powodzeniem pionierskie działania na rzecz akademickich studiów w zakresie nowych mediów, Wojciech Bruszewski propagował ideę fotografii rozszerzonej i prowadził pionierską pracownię fotografii komputerowej, zaś Antoni Mikołajczyk wprowadzał studentów w najbardziej aktualne problemy wideo-artu, kina rozszerzonego i fotografii eksperymentalnej. Ich realizacje wyznaczały wówczas nowe sposoby pojmowania medium fotografii w sztuce, a prowadzone pracownie stały się zaczynem kształtowania środowiska artystycznego zainteresowanego fotografią i sztuką nowych mediów. Każdy z nich miał też niebagatelny wpływ na kształt praktyki artystycznej swoich wychowanków i współpracowników oraz kolejnych pokoleń młodych artystów sztuki fotografii i mediów pokrewnych. Wpływ na tyle silny, że i dziś bez trudu odnaleźć można punkty styczne pomiędzy medialnymi eksperymentami tamtych czasów a powstającymi w zupełnie innym czasie i kontekście realizacjami współczesnych artystów.

Na podstawie tych właśnie punktów stycznych, istotnych napięć i niepozornych a ważnych podobieństw zbudowana jest główna oś wystawy. Ekspozycja prezentuje aktualny stan foto-medialnych doświadczeń wyrosłych z tradycji kilkudziesięcioletniej działalności autorów sztuki-fotografii związanych ze środowiskiem poznańskim oraz, na tak zakreślonym polu, rozpoznaje najbardziej aktualne sposoby refleksji nad tym medium w sztuce.

O autorkach i autorach

Realizacje Wojciecha Bruszewskiego, Antoniego Mikołajczyka i Stefana Wojneckiego nie funkcjonują na wystawie w sposób samodzielny; są zaanektowane i „wmontowane” w realizacje młodych twórców. Po części odbywa się to w sposób ewidentny, gdy artystki i artyści posługują się strategią zawłaszczenia bądź cytatu z konkretnych prac nestorów. Tak dzieje się w realizacjach Agnieszki Hinc, włączającej fotografię Stefana Wojneckiego w obszar Augmented Reality; Igora Leńskiego, anektującego analityczne i ironiczne zarazem elementy prac Wojciecha Bruszewskiego do własnych rozważań nad sensem i bezsensem obrazowego uniwersum i Pawła Wawrzyniaka, konfrontującego foto-medialne doświadczenia Antoniego Mikołajczyka z własnym laboratorium obrazowym.

Zagadnienia podejmowane przez pozostałe autorki i autorów na różne sposoby korespondują z charakterem i tematyką prac wspomnianej trójki artystów.

Agnieszka Antkowiak w pracy o charakterze performatywnym odnosi się do technologicznych zapośredniczeń produkujących nową publiczność, bądź szerzej – nowy stosunek do świata w stanie rozproszonej uwagi. Medium obrazowe jako hybryda, w której doszukać się można cech żywego organizmu, to motyw pracy Kuby Bąkowskiego, autora przyglądającego się komunikacyjnym determinantom wiedzy i władzy. Sławomir Decyk w praktykowanym od lat obrazowaniu solarigraficznym tworzy alternatywę dla permanentnego doświadczania świata na fotografii w życiu codziennym. Jarosław Klupś konfrontuje widza z działaniem medialnej maszyny – obiektu wyznaczającego warunki oglądu skrywanej w fotografii tajemnicy. Mateusz Sadowski w filmie 3D, poprzez eksperymenty z łączeniem praktyk filmowych, rzeźbiarskich i fotograficznych, eksponuje naturę wybranych mediów. Teatralizacja rzeczywistości odbywająca się za sprawą fotografii to jeden z wątków pracy Doroty Walentynowicz; wydarzenia skrywają się tu za fotografią, a eksponowane antropomorficzne obiekty-kamery pełnią rolę zarówno widza, jak i twórcy „spektaklu”. Szczególne miejsce zajmują na wystawie prace przedwcześnie zmarłego Zbyszka Trzeciakowskiego, jego Wszechświat to radykalne artystyczne doświadczenie eksponujące względny charakter zmysłowej percepcji i myślowych konstrukcji na niej opartych.

Narzędziem postfotografii okazuje się być wszystko, co rejestruje/generuje/symuluje zjawiska na wzór obrazu. Odsłanianie nowych komunikacyjnych i ekspresyjnych aspektów takich zjawisk jest motywem spajającym prezentowane na wystawie realizacje.

źródło: https://www.facebook.com/events/376950749636783/

SC Szyman – Forma @ Galeria Zacnie
Wrz 13 – Paź 1 całodniowy
SC Szyman – Forma @ Galeria Zacnie

 13 września o godz. 19:00 w Galeria Zacnie odbędzie się wernisaż wystawy SC Szymana pt. FORMA.

_____

‚Podczas swej najnowszej wystawy Szyman wpuszcza nas na zaplecze swojej twórczości. Pokazuje, skąd bierze się grafika jego plakatów i muralowe kompozycje. Po usunięciu mandalicznych wzorów pozostaje dokładnie to, co sygnalizuje tytuł wystawy – forma. Widzimy konstrukcję, szkielet, który Szyman wypełnia zwykle graficzną treścią. Tym razem pozostawia go pustym, pozwalając widzom na studiowanie precyzji swych założeń kompozycyjnych. Co ciekawe, prace, które powstały w efekcie tego zabiegu wyglądają dziwnie znajomo. Widać wyraźnie, że w swoich podstawach sztuka Szymana osadzona jest mocno w estetyce konstruktywizmu, a w szczególności w jej implemantacjach architektonicznych. Uderzające jest podobieństwo tych drewnianych form do projektów Władysława Strzemińskiego, z willą Przybosia na czele. Inne w oczywisty sposób nasuwające się architektoniczne skojarzenia to modernizm i brutalizm. Sam Szyman nie ukrywa, że architektura jest podstawowym źródłem jego inspiracji. Jego twórczość to sztuka wynikająca z miasta i tworzona dla miasta.’

Marcin Rutkiewicz / Fundacja Sztuki Zewnętrznej

_____

SC SZYMAN ur.1986.
Artysta, grafik, od zawsze związany z warszawską sceną urban art. Twórca plakatów, szablonów i vlepek. Współzałożyciel Pracowni N22, w której rozwija warsztat sitodrukowy. Kurator cyklu artystycznego Full Moon Party oraz N22 Prezentuje.

_____

www.instagram.com/sc_szyman
www.facebook.com/sc.szyman

_____

Wystawę można będzie oglądać do 1 Października w godzinach funkcjonowania galerii lub po wcześniejszym kontakcie z organizatorami.

Wrz
14
sob
Kierski Festiwal 2019 @ Stajnia Kaliński - LKJ Kiekrz
Wrz 14@10:00 am – Wrz 15@4:00 pm
Kierski Festiwal 2019 @ Stajnia Kaliński - LKJ Kiekrz

Już w sobotę 14 września rozpocznie się kolejna edycja Kierskiego Festiwalu. Jak co roku fani muzyki oraz koni spotkają się w Stajni Kaliński, przy ulicy Chojnickiej 74. Festiwal został podzielony na dwa dni. Pierwszego  główną atrakcją będą koncerty muzyczne, natomiast drugiego zawody w woltyżerce sportowej. To jednak nie wszystkie atrakcje.

W tym roku główną gwiazdą festiwalu będzie Wojtek Mazolewski Quintet, który wystąpi wraz Ania Rusowicz oraz Piotrem Ziołą w ramach projektu „Chaos Pełen Idei”. Na scenie zobaczymy też zespół Czysta Energia, Dizzy Boyz oraz Amelię Kurantowicz.

Drugiego dnia festiwalu odbędą się zawody w woltyżerce sportowej rangi towarzyskiej i regionalnej.

Oprócz głównych atrakcji nie zabraknie punktów z gastronomią, rękodziełem, atrakcji dla dzieci, w sobotę rozpocznie się również rajd motocyklowy. SERDECZNIE ZAPRASZAMY, WSTĘP NA FESTIWAL JEST BEZPŁATNY!

Harmonogram koncertów:
– Czysta Energia (godzina 17:00)
– Dizzy Boyz (19:00)
– Amelia Kurantowicz (20:15)
– Wojtek Mazolewski Quintet feat. Ania Rusowicz i Piotr Zioła -.z projektem Chaos Pełen Idei (ok. 20:30).

Tak festiwal wyglądał w zeszłym roku

Video: https://www.youtube.com/watch?v=e0LZeE_o7i8&t=73s

Foto:
https://www.facebook.com/pg/kierskifestiwal/photos/?tab=album&album_id=339399646632339

https://www.facebook.com/pg/kierskifestiwal/photos/?tab=album&album_id=340086636563640

Wrz
15
nie
Drugi Międzynarodowy Festiwal Iluzji 52
Wrz 15 całodniowy
Drugi Międzynarodowy Festiwal Iluzji 52

DRUGI MIĘDZYNARODOWY FESTIWAL ILUZJI 52

Daty i miejsca pokazów:
14-15.09.2019 – Stary Rynek / plac Wolności (wstęp wolny)
21-22.09.2019 – Scena na Piętrze (bilety dostępne na: Bilety24.pl)

Iluzja na najwyższym, światowym poziomie zawita ponownie do Miasto Poznań. We wrześniu odbędzie się druga edycja Międzynarodowego Festiwalu Iluzji 52.

W czasie dwóch wrześniowych weekendów artyści zaprezentują sztukę iluzji w dwóch różnych odsłonach – ulicznej i teatralnej. „W tym roku postanowiliśmy rozszerzyć formułę wydarzenia o program iluzji ulicznej – 52 street. Pragniemy wyjść do widza, przenieść magię z desek teatru na ulicę, by jak najwięcej osób mogło doświadczyć czym jest iluzja.” – komentuje Piotr Maciantowicz, główny koordynator wydarzenia.

Głównym punktem festiwalu będzie 52 Gala, podczas której zobaczymy iluzję w najlepszej odsłonie. Każdy z zaproszonych artystów zaprezentuje specjalnie przygotowany program, co pozwoli zobaczyć widzom pokazy przedstawiające różne oblicza iluzji. Ideą festiwalu 52, a w szczególności Gali jest przedstawienie iluzji jako sztuki, która jest czymś więcej niż tylko rozrywką, a iluzjonistów jako artystów w pełnym tego słowa znaczeniu. Gwiazdą Gali 52 będzie amerykański artysta Darwin Ortiz. Jest on najwybitniejszym twórcą efektów karcianych naszych czasów, podziwianym na całym świecie. To prawdopodobnie jedyna okazja by zobaczyć jego występ w Polsce.

W programie festiwalu nie mogło zabraknąć sekcji poświęconej naszym najmłodszym widzom. 52 Junior to specjalnie przygotowane show, które wprowadzi dzieci w krainę magii.

W czasie festiwalu odbędzie się również cykl wykładów i warsztatów dla profesjonalistów – 52 Pro.

Międzynarodowy Festiwal iluzji 52 to niepowtarzalna okazja, aby na żywo przekonać się czym jest iluzja i być częścią spektaklu, który na długo pozostanie w pamięci.

PROGRAM

🎩 52 STREET
💥 SOBOTA, 14.09.2019 | wstęp wolny ✨
▪ 15:00 | 17:00 – 52 Street – plac Wolności (od strony ul. Paderewskiego), Stary Rynek (Koziołki)
Artyści: Człowiek Siano, Błażej Hatman, Ciastek
▪ 21:00 – Ulica Magii – Scena Quadro
Artyści: Człowiek Siano, Błażej Hatman, Maciej Jasiński, Ricardo Rodriguez Castro, Ciastek

💥 NIEDZIELA, 15.09.2019 | wstęp wolny ✨
▪ 12:00 | 15:00 – 52 Street – plac Wolności (od strony ul. Paderewskiego), Stary Rynek (Koziołki)
Artyści: Człowiek Siano, AryMan, Błażej Hatman, Ciastek

🎩 52 STAGE
💥SOBOTA, 21.09.2019
▪ 20:00 – 52 Gala – Scena na Piętrze
Artyści: Darwin Ortiz, Jaime Figueroa, Mario López, Szymon Maciak, Alex Cerveau
▪ 22:00 – Afterparty – Pika Pika Tapas Bar Y Vino Underground

💥 NIEDZIELA, 22.09.2019
▪ 11.00 – 52 Junior – Scena na Piętrze
Artysta: Konrad Modzelewski
▪ 12:30 – Arsene Lupin, wspomnienia magicznego życia – prowadzi Błażej Hatman
spotkanie

💥 BILETY
52 Gala do 31.08 – 55 zł
od 01.09 – 60 zł
w dniu wydarzenia – 65 zł

52 Junior – 15 zł (bilety dotyczą także opiekunów)
4-12 lat
Bilety dostępne na portalu Bilety24.pl oraz stacjonarnie w kasie Kino Muza w Poznaniu

Filmowy Poznań II Rzeczypospolitej, spotkanie z Janem Szymańskim @ Kawiarnia Rzymskie Wakacje
Wrz 15@4:00 pm – 5:30 pm
Filmowy Poznań II Rzeczypospolitej, spotkanie z Janem Szymańskim @ Kawiarnia Rzymskie Wakacje

Tym razem organizatorzy zapraszają na spotkanie z Janem Szymańskim, autorem książki „FILMOWY POZNAŃ II RZECZYPOSPOLITEJ. IMPRESJE”.

Publikacja ta jest sentymentalnym spacerem po filmowym Poznaniu okresu II Rzeczypospolitej. Album posiada unikatową wartość z uwagi na fakt, iż w wyniku zniszczeń wojennych oraz świadomych działań niemieckiego okupanta nie zachowały się praktycznie żadne materialne ślady dotyczące tej tematyki. Dzięki ogromnej pracy autora, długotrwałych poszukiwaniach i kwerendach, mamy okazję zapoznać się z tamtym minionym światem. Poprowadzi nas przez nie jego narracja i z ogromnym trudem pozyskany materiał ikonograficzny. Wbrew ogólnemu mniemaniu przedwojenny Poznań miał swój wkład w rozwój ogólnopolskiej kinematografii tamtego czasu.

Niedzielna Fiesta – warsztaty taneczne w KontenerART @ KontenerART
Wrz 15@4:00 pm – 5:00 pm
Niedzielna Fiesta - warsztaty taneczne w KontenerART @ KontenerART

Leniwe niedzielne popołudnie…? Nie w Kontenerach!

W każdą wakacyjną niedzielę od 16:00 do 17:00 na Kontenerach odbędą się zajęcia taneczne oraz ruchowe nie tylko latynoskich rytmach. Zumba, latino solo, zajęcia dla seniorów, dla dzieci, jak i dla całych rodzin. To wszystko czeka na tych, którzy odwiedzą w niedziele Kontenery.

Ruch to zdrowie, to endorfiny, a endorfiny, to czyste szczęście. Krępujesz się? Wstydzisz? Nie wiesz, czy to dla Ciebie? Nie zastanawiaj się za długo i śmiało wchodź na parkiet!

Wstęp oczywiście darmowy!

MIASTOmovie w Kinie Muza! @ Kino Muza w Poznaniu
Wrz 15@6:00 pm – 9:00 pm
MIASTOmovie w Kinie Muza! @ Kino Muza w Poznaniu

MIASTOmovie to wrocławski festiwal filmów o mieście i architekturze. Łączy on siły z Kinem Muza i wspólnie zapraszają na trzy dni spotkań z kinem dokumentalnym najwyższej próby! Między 13 a 15 września spotkamy się na trzech seansach, prelekcjach i dyskusjach stawiających szereg pytań o miasto, architekturę oraz społeczeństwo.

————-

[TERMINARZ PROJEKCJI]

➡ Piątek | 13 września | 18:00 – 21:00
„WIELKA ARCHITEKTURA” | reż. Kaspar Astrup Schroeder (93′) + dyskusja (75′)
🎫 https://tinyurl.com/WielkaArchitektura

Przypominająca stok narciarki elektrownia, wieżowiec zaprojektowany w kształcie chińskiego znaku dla „ludu” Szanghaju, dom Lego pomyślany jako zbudowane z klocków interaktywne centrum rozrywki czy nowe dwie wieże World Trade Center – to tylko niektóre z oryginalnych projektów Bjarke Ingelsa, jednego z najciekawszych i najbardziej oryginalnych architektów naszych czasów, okrzykniętego w 2011 roku przez „The Wall Street Journal” Innowatorem Roku w dziedzinie architektury. Kręcony przez 6 lat film śledzi losy słynnego Duńczyka w momencie pracy nad jego dwoma poważnymi projektami: nowymi budynkami World Trade Center oraz manhattańskim wieżowcem W57. Obserwujemy, jak w Nowym Jorku otwiera biuro dla swojej firmy BIG, a potem zmaga się z zawodowymi i osobistymi problemami.

[ZWIASTUN] https://www.youtube.com/watch?v=8_jqiM8tVzk

➡ Sobota | 14 września | 18:00 – 20:45
„WHY WE CYCLE” | reż. Gerjan Hustler, Arne Gielen (57′) + dyskusja (90′)
🎫 https://tinyurl.com/WhyWeCycle

Dla Holendrów jazda na rowerze jest jak oddychanie. Twórcy dokumentu przyglądają się fenomenowi tego kraju, rozmawiają ze zwykłymi użytkownikami ścieżek rowerowych i specjalistami w dziedzinach zrównoważonego transportu, urbanistyki. Wspólnie próbują odpowiedzieć na pytanie, co stało się przyczyną takiej popularności rowerów. Film z tych badawczo-przyglądających się. Być może właściwe osoby będą potrafiły wyciągnąć z niego właściwe wnioski i zaimplementować je na rodzimym podwórku.

[ZWIASTUN] https://www.youtube.com/watch?v=hs_aqm0j7jI

➡ Niedziela | 15 września | 18:00 – 20:00
„BRASILIA: PROJEKT UTOPIA” | reż. Bart Simpson (89′) + prelekcja (15′)
🎫 https://tinyurl.com/BrasiliaProjectUtopia

Brasilia, stolica Brazylii, zbudowana w 1960 roku przez Lúcio Costę i Oscara Niemeyera na środku pustyni, wpisana na międzynarodową listę dziedzictwa kultury UNESCO i określana mianem fantastycznej wyspy – to przykład arcydzieła modernizmu XX wieku. Niektórzy widzą w architekturze Brasilii przyczynę stworzenie wrogiego i nadmiernie pragmatycznego środowiska, które zniszczyło miejską kulturę. Jednak inni widzą jej plusy, przyznając jednocześnie, że istnieje pilna potrzeba przebudowy miasta i jego struktury. Film jest równocześnie namysłem na temat tajemniczej wirtuozerii architektury stolicy Brazylii i życia, które zaczyna się w momencie, gdy misternie zaplanowany architektoniczny projekt się kończy.

[ZWIASTUN] https://www.youtube.com/watch?v=q9bq_fx5zDY

————-

Bilety: 18/15 zł

————-
Projekt finansowany ze środków Miasta Poznań. #poznanwspiera

PubQuiz Light! Nocny Targ Towarzyski @ Nocny Targ Towarzyski
Wrz 15@6:00 pm – 8:00 pm
PubQuiz Light! Nocny Targ Towarzyski @ Nocny Targ Towarzyski

Tym razem na Nocnym Targu Towarzyskim odbędzie się PubQuiz Light!

PubQuiz Light jest niejako skróconą wersję standardowego PubQuizu. W każdej z poszczególnych rund na uczestników czeka 15 pytań z różnych kategorii. Po każdej rundzie wyłaniani zostają zwycięzcy! Do gry można dołączyć w trakcie zabawy – po zakończeniu danej rundy. Dzięki temu nawet jeżeli się spóźnicie, nadal macie możliwość zagrać i wygrać nagrody!

CZYM JEST PUBQUIZ LIGHT?
Quiz to forma rozrywki intelektualnej polegająca na sprawdzaniu wiedzy z różnych dziedzin, np. kino, sport, geografia, muzyka, media itp. Swoją formą przypomina tradycyjne teleturnieje, takie jak „Milionerzy” czy „Jeden z dziesięciu”, których głównym założeniem jest odpowiadanie poprawnie przez uczestników na zadane pytania.
PubQuiz Light to świetny sposób na sprawdzenie posiadanej wiedzy oraz oryginalną formą spędzania wolnego czasu ze znajomymi.

UCZESTNICY
Liczba uczestników gry jest dowolna. Mogą to być pojedyncze osoby albo drużyny, których skład również nie jest limitowany. Drużyna wymyśla sobie nazwę oraz wybiera przedstawiciela, który gdy trzeba jest łącznikiem pomiędzy prowadzącym a zespołem.