Lokalny Fyrtel

Najciekawsze wydarzenia z Poznania i okolicy

Kalendarz wydarzeń




Wrz
1
nie
Wystawa Poznań w miniaturze z klocków LEGO @ Sklep MIMI
Wrz 1 – Gru 31 całodniowy
Wystawa Poznań w miniaturze z klocków LEGO @ Sklep MIMI

Jedyna w swoim rodzaju wystawa „Poznań w miniaturze z klocków LEGO”!

W sklepie MIMI przy ul. Słowackiego 41 Poznań do końca grudnia będzie można oglądać wyjątkową wystawę z klocków LEGO. Pojawią się na niej makiety poznańskich budynków i modele tramwajów. Autor zbudował z klocków LEGO m.in.: Ratusz, Zamek, Stadion, czy Moderusa Gamme.
Dodatkowo z okazji 140-lecia komunikacji miejskiej w Poznaniu szykuje się niezwykła zabawa dla fanów kolei. Wszyscy chętni będą mogli poprowadzić pierwszy elektryczny tramwaj Typ I oraz wagon doczepny Carl Weyer po miniaturowym torowisku!

Oficjalne otwarcie wystawy nastąpi w niedzielę 1 września 2019 roku o godzinie 12.00. Wstęp na wernisaż wystawy jest BEZPŁATNY.

Godziny otwarcia wystawy (mogą ulec zmianie):
Pon – pt: 10.15 – 18.15
Sob-Nd: 10.00 – 14.00

Cennik biletów (obowiązuje od 2 września do 31 grudnia):
Bilet normalny – 5 złotych
Bilet ulgowy – 3 złote
Bilet grupowy – 2 zł/os. (dla grup przedszkolnych i szkolnych)
Dochód z biletów przeznaczony zostanie na rozbudowę wystawy m.in. budowę trasy tramwajowej w skali 1:35.

Wernisaż wystawy: 1 września 2019, godz. 12.00
Czas trwania wystawy: 01.09-31.12.2019
Miejsce wystawy: Sklep MIMI, ul. Słowackiego 41 Poznań
Organizator i autor makiet: Mateusz Wawrowski

Wrz
6
pt
Gorączka antykwaryczna, Mateusz Kula @ Galeria Miejska Arsenał
Wrz 6 – Paź 20 całodniowy
Gorączka antykwaryczna, Mateusz Kula @ Galeria Miejska Arsenał

Mateusz Kula, laureat pierwszej edycji Nagrody dla Młodych Twórców im. Leszka Knaflewskiego KNAF, jest artystą prawdziwie multimedialnym. Tworzy instalacje, obiekty, fotografie, filmy, jest autorem tekstów teoretycznych, form literackich i performatywnych. Studiował filozofię i filmoznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim, Intermedia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i Art & Science na University of Applied Arts w Wiedniu. Brał udział w wystawach SFX: PUBLICZNOŚĆ w Westfälischer Kunstverein w Münster w 2005 roku, Imhibition w Muzeum Narodowym w Krakowie w 2006, Nie ma sorry w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie w 2009, Body in the Library w BWA Wrocław w 2010, Jerzy Ludwiński. Wypełniając puste pola w 2011 w CSW Znaki Czasu w Toruniu, Rękawiczki Jeffa Koonsa w CSW Kronika w Bytomiu w 2012, w projekcie Spoczywanie w 2015, Z mojego okna widać wszystkie kopce w Bunkrze Sztuki w 2016. Jest także autorem wystaw indywidualnych: End of Time w Kunsthaus w Dreźnie w 2015 i Zestawy w Galerii Widna w Krakowie w 2016 oraz Wykopaliska w CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie w 2017 roku.

Sztuka Mateusza Kuli zaangażowana jest głęboko w krytykę kulturową świata późnego kapitalizmu. Tytułowa Gorączka antykwaryczna, podobnie jak inne działania artysty, gromadzą konstelację artefaktów, obiektów, przeczuć i zjawisk, których dominującą cechą jest odczucie dekadenckiego przesytu i nieokreślonej nostalgii. Ambitnym zamiarem artysty jest przedstawienie studium przykładowego przypadku, w którym dokonuje się powolna przemiana od dosyć banalnej fascynacji niezwykłością i okultyzmem, poprzez poszukiwanie współczesnej gnozy do patologicznej formy subiektywnej nienawiści, ignorancji i destrukcji. Kula tworzy swoją opowieść przy pomocy zróżnicowanych środków wyrazu, posługuje się kulturowymi cytatami i odwołaniami, przetwarza elementy kultury popularnej, używa formy paradokumentu, włącza do swoich prac obiekty znalezione, bawi się estetyką kiczu i horroru, nieobce jest mu sarkastyczne poczucie humoru i groteski.
Marta Lisok w 2017 roku, przy okazji wystawy Wykopaliska w CSW w Warszawie, pisała, że „Konsekwentna diagnostyka wyobraźni, którą podejmuje Kula, jest strategią typową dla jego działań. Odkąd pamięta, interesowały go różnego rodzaju klasyfikacje, systematyki, gesty wprowadzania obrazów w ruch. Organiczny aspekt jego prac, które zdają się rozrastać na własnych zasadach, stawia go w pozycji ukrytego w mroku autora drugoplanowego, inicjatora procesu twórczego, który w jego przypadku może być utożsamiany z pasją odkrywcy. Kula określa się skromnym pośrednikiem pomiędzy zebranymi wydarzeniami wizualnymi a odbiorcą”.
Sam artysta opisuje projekt prezentowany w Galerii Miejskiej Arsenał w sposób następujący:
„Gorączką antykwaryczną nazywam współczesną tendencję do mitologizacji rzeczywistości, która zasadza się na naddatku, w jakim formy kapitalizmu (forma pieniądza, forma wartości, forma pracy etc.) zamykają jego przeszłość, tworząc, by posłużyć się sformułowaniem Raya Brassiera, perwersyjne wersje jego własnej genezy”.

Artysta, podobnie jak Zygmunt Bauman w książce Nowoczesność i zagłada, uważa, że faszyzm jest nieredukowalnym składnikiem tożsamości nowoczesnej. Współcześnie występujące formy faszyzmu łączy z patologicznymi zjawiskami późnego kapitalizmu, który odpowiedzialny jest za rozpad świata trwałych wartości, poczucia bezpieczeństwa i zakorzenienia w tradycji, który powoduje u młodych ludzi poczucie wykluczenia i braku perspektyw na przyszłość. Wreszcie wszechobecny fetyszyzm towarowy, który przeniknął wszystkie sfery życia jest według Mateusza Kuli tym elementem faszyzmu, który wszyscy nosimy w sobie. Kula pisze, że: „zrozumienie współczesnych form faszyzmu polega na prześledzeniu, od dzisiaj do ponad stu lat wstecz, historii pewnej tendencji i komponentów kultury w perspektywie przyspieszonych sił globalnego kapitału. Ogólnie rzecz biorąc, chodzi o to, aby metodami sztuki, uchwycić proces generatywny, zamiast wskazywać i obwiniać faszystę jako niedorzecznego Innego, z wygodnej pozycji oświeconego dojrzałego obywatela Zachodu. Jak wspomniał kiedyś Pasolini: <<to my ich stworzyliśmy>>. My, czyli ci, którzy stawiają się w wygodnej strefie, poza problemem, tak jakby sfetyszyzowane sposoby naszego życia nie miały z nim nic wspólnego… Faszyzm w tej perspektywie nie jest aberracją tradycji, ale jej nieodłącznym składnikiem. Proponuję perspektywę od wewnątrz. Jest to kluczowy punkt (i problem) mojego bieżącego projektu i mojej strategii. W dużej mierze zgadzam się z Quentinem Meillassoux, który stwierdził kiedyś, że jeśli jesteśmy w stanie włączyć do estetyki i sztuki wszystkie mroczne, eschatologiczne treści i formy, to istnieje szansa, że nie znajdziemy ich w polityce”.

Marek Wasilewski

Wydarzenie jest częścią programu inicjatywy Rok Antyfaszystowskiwww.rokantyfaszystowski.org

Wrz
13
pt
Pułapki_Symulacje_Transmisje, Obszary postfotografii @ Galeria Miejska Arsenał
Wrz 13 – Lis 3 całodniowy
Pułapki_Symulacje_Transmisje, Obszary postfotografii @ Galeria Miejska Arsenał

13 września o godz. 18:00 w Galerii Miejskiej Arsenał odbędzie się wernisaż wystawy Pułapki_Symulacje_Transmisje, Obszary postfotografii. 

Udział biorą: Agnieszka Antkowiak, Kuba Bąkowski, Wojciech Bruszewski, Sławomir Decyk, Agnieszka Hinc, Jarosław Klupś, Igor Leński, Antoni Mikołajczyk, Mateusz Sadowski, Zbyszko Trzeciakowski, Dorota Walentynowicz, Paweł Wawrzyniak, Stefan Wojnecki

Kurator wystawy: Piotr Wołyński

Fotografia zachowuje się właśnie tak jak cała kultura: wyprawia się w różne strony i zaciera ścieżki swoich dojść; nie można jej przyłapać w żadnym wyraźnym miejscu, ucieka nam spod ręki i spod wzoru naszych przyzwyczajeń…
Alicja Kępińska

O postfotografii

Fotografia dawno przestała być tym, za co uchodzi w powszechnej opinii i na co wskazywałyby powszechne użytki, jakie z niej czynimy. Jeśli jest fotografią, to dlatego, że wciąż epatuje cudem przywołania obecności. Co więcej, widzimy w niej źródło takiej obecności; działa najmocniej i na dodatek „zasila”, to jej najprawdziwsza magia, wszystkie inne obrazy. Ale przecież, w ostatnich dziesiątkach lat, zmieniła się nie do poznania. Wierzymy w nią i nie wierzymy jednocześnie, jakbyśmy potrzebowali takich właśnie obrazów. Póki cud przywołania obecności dawało się racjonalnie wytłumaczyć, fotografia pozostawała sobą. Zdawało się, że jej magiczna strona jest tylko roztaczającym aurę tajemnicy efektem ubocznym. Fotografia to jednak przeszłość.

Postfotografia zrodziła się z niewiary lub utraty naiwności. Pojawiała się dlatego, że nie wierzymy dalej w etos fotografii. Jej indeksalna natura już o niczym nie zaświadcza, natomiast otaczająca ją pseudomagiczna aura nadal zyskuje na znaczeniu. Rozpoznanie tych zmian, ich analiza i krytyka jest w dużej części domeną doświadczenia artystycznego. To ono najpełniej potrafi uchwycić paradoksy takich quasi-fotograficznych obrazów, które bez przeszkód akceptujemy, aby po chwili móc je odrzucić; obrazów pułapek, symulowanych widoków i transmisji rzeczy zaledwie możliwych.

O idei wystawy

W ostatnich dekadach XX wieku trzech wybitnych artystów, w sposób specjalny zainteresowanych ponowoczesnymi kontekstami mechanicznych obrazów – fotografią, filmem i wideo – rozpoczęło współpracę z poznańską uczelnią artystyczną. Stefan Wojnecki rozwijał z powodzeniem pionierskie działania na rzecz akademickich studiów w zakresie nowych mediów, Wojciech Bruszewski propagował ideę fotografii rozszerzonej i prowadził pionierską pracownię fotografii komputerowej, zaś Antoni Mikołajczyk wprowadzał studentów w najbardziej aktualne problemy wideo-artu, kina rozszerzonego i fotografii eksperymentalnej. Ich realizacje wyznaczały wówczas nowe sposoby pojmowania medium fotografii w sztuce, a prowadzone pracownie stały się zaczynem kształtowania środowiska artystycznego zainteresowanego fotografią i sztuką nowych mediów. Każdy z nich miał też niebagatelny wpływ na kształt praktyki artystycznej swoich wychowanków i współpracowników oraz kolejnych pokoleń młodych artystów sztuki fotografii i mediów pokrewnych. Wpływ na tyle silny, że i dziś bez trudu odnaleźć można punkty styczne pomiędzy medialnymi eksperymentami tamtych czasów a powstającymi w zupełnie innym czasie i kontekście realizacjami współczesnych artystów.

Na podstawie tych właśnie punktów stycznych, istotnych napięć i niepozornych a ważnych podobieństw zbudowana jest główna oś wystawy. Ekspozycja prezentuje aktualny stan foto-medialnych doświadczeń wyrosłych z tradycji kilkudziesięcioletniej działalności autorów sztuki-fotografii związanych ze środowiskiem poznańskim oraz, na tak zakreślonym polu, rozpoznaje najbardziej aktualne sposoby refleksji nad tym medium w sztuce.

O autorkach i autorach

Realizacje Wojciecha Bruszewskiego, Antoniego Mikołajczyka i Stefana Wojneckiego nie funkcjonują na wystawie w sposób samodzielny; są zaanektowane i „wmontowane” w realizacje młodych twórców. Po części odbywa się to w sposób ewidentny, gdy artystki i artyści posługują się strategią zawłaszczenia bądź cytatu z konkretnych prac nestorów. Tak dzieje się w realizacjach Agnieszki Hinc, włączającej fotografię Stefana Wojneckiego w obszar Augmented Reality; Igora Leńskiego, anektującego analityczne i ironiczne zarazem elementy prac Wojciecha Bruszewskiego do własnych rozważań nad sensem i bezsensem obrazowego uniwersum i Pawła Wawrzyniaka, konfrontującego foto-medialne doświadczenia Antoniego Mikołajczyka z własnym laboratorium obrazowym.

Zagadnienia podejmowane przez pozostałe autorki i autorów na różne sposoby korespondują z charakterem i tematyką prac wspomnianej trójki artystów.

Agnieszka Antkowiak w pracy o charakterze performatywnym odnosi się do technologicznych zapośredniczeń produkujących nową publiczność, bądź szerzej – nowy stosunek do świata w stanie rozproszonej uwagi. Medium obrazowe jako hybryda, w której doszukać się można cech żywego organizmu, to motyw pracy Kuby Bąkowskiego, autora przyglądającego się komunikacyjnym determinantom wiedzy i władzy. Sławomir Decyk w praktykowanym od lat obrazowaniu solarigraficznym tworzy alternatywę dla permanentnego doświadczania świata na fotografii w życiu codziennym. Jarosław Klupś konfrontuje widza z działaniem medialnej maszyny – obiektu wyznaczającego warunki oglądu skrywanej w fotografii tajemnicy. Mateusz Sadowski w filmie 3D, poprzez eksperymenty z łączeniem praktyk filmowych, rzeźbiarskich i fotograficznych, eksponuje naturę wybranych mediów. Teatralizacja rzeczywistości odbywająca się za sprawą fotografii to jeden z wątków pracy Doroty Walentynowicz; wydarzenia skrywają się tu za fotografią, a eksponowane antropomorficzne obiekty-kamery pełnią rolę zarówno widza, jak i twórcy „spektaklu”. Szczególne miejsce zajmują na wystawie prace przedwcześnie zmarłego Zbyszka Trzeciakowskiego, jego Wszechświat to radykalne artystyczne doświadczenie eksponujące względny charakter zmysłowej percepcji i myślowych konstrukcji na niej opartych.

Narzędziem postfotografii okazuje się być wszystko, co rejestruje/generuje/symuluje zjawiska na wzór obrazu. Odsłanianie nowych komunikacyjnych i ekspresyjnych aspektów takich zjawisk jest motywem spajającym prezentowane na wystawie realizacje.

źródło: https://www.facebook.com/events/376950749636783/

Wrz
28
sob
Dom Miasto Ogród. Twórczość Janiny i Władysława Czarneckich @ Brama Poznania
Wrz 28 2019 – Lut 2 2020 całodniowy
Dom Miasto Ogród. Twórczość Janiny i Władysława Czarneckich @ Brama Poznania

Dom Miasto Ogród. Twórczość Janiny i Władysława Czarneckich – wystawa czasowa w Bramie Poznania

„Miasto jest organizmem żywym” zwykł powtarzać Władysław Czarnecki, architekt i urbanista. Wspólnie z Janiną Czarnecką, zajmuje kluczowe miejsce w dziejach rozwoju Poznania. Ich twórczość to wyraz przemian w XX-wiecznym projektowaniu. Dowodzi też, że nowoczesna myśl projektowa musi w sposób konsekwentny oraz zrównoważony traktować architektoniczne i urbanistyczne problemy miasta, jako nierozerwalną całość.

W ramach wystawy organizatorzy chcą pokazać niezwykłą biografię rodziny Czarneckich, która oddaje losy polskiej inteligencji w XX wieku, a także ich twórczość projektową oraz wartości, jakie przyświecały w działalności na rzecz rozbudowy miasta. Możemy zobaczyć, jak wyglądało ich spojrzenie na dom, miasto i zieleń, gdyż innym pieknym hasłem promowanym przez Władysława Czarneckiego było wezwanie „więcej lasów Poznaniowi!”.

Wystawa będzie czynna od 28 września 2019 do 2 lutego 2020 roku.

WERNISAŻ WYSTAWY: sobota, 28 września, godz. 16:00.

Wstęp wolny!

Scenariusz: Michał Pszczółkowski

Aranżacja: Joanna i Marcin Markowscy

Koncepcja: Michał Kępski

Partnerzy: Biblioteka Raczyńskich w Poznaniu, Stowarzyszenie Architektów Polskich Oddział w Poznaniu, Towarzystwo Urbanistów Polskich Oddział w Poznaniu

Patronat Honorowy: Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki

Produkcja: CTK TRAKT

Paź
9
śr
Piekło i Raj @ Galeria Jerzego Piotrowicza Pod Koroną
Paź 9 – Lis 3 całodniowy
Piekło i Raj @ Galeria Jerzego Piotrowicza Pod Koroną

Galeria Jerzego Piotrowicza Pod Koroną zaprasza na wernisaż wystawy „Piekło i Raj”, który odbędzie się 9 października o godz. 19:00.

Piekło i Raj to wystawa prac Jerzego Piotrowicza, będąca pokazem przede wszystkim obrazów olejnych, nawiązujących do tematyki piekła i raju. Nie będzie to jednak nawiązanie jednoznaczne i oczywiste. Piekło nie do końca będzie piekielne, a raj nie do końca rajski. Piekło będzie na ziemi, a raj zobaczymy w dość ciemnych barwach. Będzie to wyjątkowy świat Jerzego Piotrowicza.

termin wystawy: 9.10. – 3.11.2019 r.
wstęp wolny

Podczas wernisażu zostanie pokazany film „Jurek” wyprodukowany przez TVP Poznań a zrealizowany w listopadzie 1999 roku przez Annę Kochnowicz – Kann, która będzie naszym gościem.

Paź
11
pt
Nothing Lasts Forever – Mateusz Sarzyński, Syndrome Lazarus @ 9/10
Paź 11 – Paź 25 całodniowy
Nothing Lasts Forever - Mateusz Sarzyński, Syndrome Lazarus @ 9/10

Zapraszamy na wernisaż wystawy Nothing Lasts Forever będącej efektem współpracy Mateusza Sarzyńskiego i Syndrome Lazarus, który odbędzie się 11 października o godz. 19:00.
W ciągu dnia przestrzeń galerii przekształci się w tymczasowy otwarty guest spot. Artyści będą wykonywać tatuaże na skórze odwiedzających. Podczas otwarcia performatywnie wymienią się tatuażami. Będzie to także okazja do zapoznania się z twórczością wizualną obu artystów.

Tatuaż jako forma artystycznego wyrazu w zaskakujący sposób igra z naszym poczuciem czasu. Zawiera w sobie wrażenie permanentności przez fakt, iż osobie którą ozdabia będzie towarzyszyć do momentu aż jej skóra ulegnie rozkładowi lub zostanie usunięty. Z perspektywy trwałości medium jest to jednak dzieło efemeryczne z żywotnością sięgającą kilkudziesięciu lat, co w porównaniu z malarstwem, rzeźbą czy fotografią wydaje się być ulotne.
Twórczość artystyczna często bywa podszyta pragnieniem przedłużenia jakiegoś elementu ego po śmierci autora. Tatuaż w tym kontekście jest bardziej przejawem kreatywnego wysiłku skierowanego na sytuacyjną relację pomiędzy dwoma osobami.

https://www.instagram.com/syndromelzrs/
https://www.instagram.com/mateusz.sarzynski/

ENG
We are pleased to invite you to the opening of the exhibition – Nothing Lasts Forever, which is the result of the collaboration between Mateusz Sarzyński and Syndrome Lazarus.
During the day, the gallery space will be transformed into a temporary open guest spot. The artists will create tattoos on the skin of the visitors. During the opening, they will exchange tattoos performatively. It will also be an opportunity to get acquainted with the visual works of both artists.

The tattoo as a form of artistic expression plays with our sense of time. It contains the impression of permanence by the fact that it will accompany the person wearing it until their skin decomposes or it’s removed. From the perspective of medium durability however, this is an ephemeral work with a life span of several decades, which in comparison with painting, sculpture or photography seems to be fleeting.
Artistic creation is often lined with a desire to extend some element of the authors ego after his death. A tattoo in this context is more of a creative effort directed at a situational relationship between two people.

Wystawa „Temat Rzeka” @ Brama Poznania
Paź 11 – Lis 3 całodniowy
Wystawa "Temat Rzeka" @ Brama Poznania

Dwie poszukiwaczki przygód i historii popłynęły Wartą.
Ula i Marysia, animatorki Stowarzyszenia Zielona Grupa, przewiosłowały w lipcu kanadyjką 378 km, poznając odcinek od Warty (jest taka miejscowość!) do Międzychodu. Zajęło im to 19 dni, ponieważ płynięcie przeplatały spotkaniami z mieszkańcami nadwarciańskich miejscowości, warsztatami i dokładną obserwacją.

Ta odsłona Warty Sztuki to rozwinięcie projektu przeprowadzonego w 2018 roku w Poznaniu. Zeszłoroczna edycja skupiła się na poszukiwaniu Warty w życiu Poznaniaków. W tym roku sytuacja się odwróciła – wioślarki poznawały brzeg z perspektywy rzeki, a Poznań rozszerzyły na całą Wielkopolskę.

Wystawa jest nie tyle podsumowaniem, co dopełnieniem i dopowiedzeniem doświadczeń spływowych i (co nie mniej ważne) artystycznych. Bo tak, Warta pełna jest sztuki.

Wystawa do obejrzenia, od 11 października do 3 listopada, w godzinach otwarcia Bramy Poznania, na szklanej kładce.

Wstęp darmowy.

A na dobry początek zapraszamy na wernisaż.
Piątek, 11 października, godz. 16:30

Do zobaczenia!

Projekt realizowany dzięki dofinansowaniu Samorządu Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu.

Paź
16
śr
Jajo – wystawa ceramiki studentów School of Form @ Przystań Sztuki
Paź 16@10:00 am – 6:00 pm
Jajo - wystawa ceramiki studentów School of Form @ Przystań Sztuki

Na wystawie w holu poznańskiego budynku Bałtyk zaprezentowane zostaną zestawy naczyń ceramicznych studentów specjalności Domestic Design w School of Form Uniwersytetu SWPS. Każde z nich koncentruje się na innym sposobie serwowania jaja. Celowo odchodzi się tu od znanych nam rozwiązań. Powstałe przedmioty są efektem jajecznej analizy z perspektywy znaczenia kulturowego, obserwacji samej formy, jej faktur i kształtów. Praca polega na świadomym zaburzeniu własnych, utartych zwyczajów i nadaniu nowego znaczenia jajom. Polaryzacja wartości symboliki kulturowej jajka, jego tradycyjnego znaczenia w codziennej kuchni — stała się zadaniem projektowym.

Dlaczego? Celem jest symboliczne wyniesienie jajka na restauracyjny piedestał. Naczynia mają za zadanie przypomnieć o rytualnym doświadczeniu jedzenia, podkreślając wartość prostego, a równocześnie najbardziej wszechstronnego składnika w kuchni.

Jak? Szef kuchni Concordia Taste — Tomasz Olewski przygotował wraz ze studentami potrawy jajko- centryczne w jedenastu odsłonach. Zadaniem domowym studentów było perfekcyjne wykonanie przypisanego dania, według receptury kucharza. Wynikiem przeprowadzonych obserwacji są projekty samodzielnie stworzonych form gipsowych, z których zostały odlane porcelanowe naczynia. Podczas procesu przestrzeń studia ceramicznego została zamieniona w laboratorium kulinarne, poddane refleksji znaczenie jaj w kuchni, oraz świadomie zaburzony sposób podawania potraw.

kurator: Arkadiusz Szwed
partner projektu: Concordia Taste

//

Wystawę zakończy spotkanie z Szefem Kuchni restauracji Concordia Taste, Tomaszem Olewskim oraz ceramikiem Arkadiuszem Szwedem.
Szczegóły wkrótce.

Wanda Gołkowska. Zmienność w międzyczasie @ Galeria Piekary
Paź 16@10:00 am – 6:00 pm
Wanda Gołkowska. Zmienność w międzyczasie @ Galeria Piekary

Fundacja 9/11 Art Space zaprasza na wernisaż wystawy Wandy Gołkowskiej (1925-2013), artystki silnie związanej z powojenną awangardą wrocławską (m.in. z Galerią pod Moną Lizą Jerzego Ludwińskiego).

Wernisaż już 4 października w Galerii Piekary o godz. 19:00. Wystawa będzie czynna do 8 listopada.

Gołkowska studia ukończyła w 1952 roku w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (aktualnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu). Dyplom broniła w pracowni prof. Eugeniusza Gepperta. Z macierzystą uczelnią związała się, a w 1991 roku uzyskała tytuł profesor zwyczajnej. Zajmowała się malarstwem, rysunkiem, instalacjami przestrzennymi – nierzadko zaskakującymi motorycznością i interaktywnością – oraz działaniami efemerycznymi związanymi z konceptualizmem. Była to twórczyni dająca osadzić się w różnych nurtach sztuki – wspomnianym już konceptualizmie, strukturalizmie, malarstwie materii, abstrakcji geometrycznej, sztuce pojęciowej i poezji konkretnej, a nadto, w tradycji op-artu. Cechowała ją niezwykła aktywność pod względem wystawienniczym – pokazywała swoje prace na wystawach indywidualnych w kraju i za granicą, także zbiorowych, których od 1953 roku było ok. 350! Uczestniczyła w najważniejszych, najbardziej liczących się dla artystów neoawangardowych wydarzeniach: m.in. w Plenerach Koszalińskich w Osiekach (1964-1981), Sympozjum Plastycznym Wrocław’70, I Biennale Form Przestrzennych w Elblągu (1965 r.), Sympozjum Artystów-Plastyków i Naukowców w Puławach (1966 r.). W 2011 została wyróżniona Złotą Odznaką ZPAP. Twórczość artystki spoczywa w zbiorach muzeów polskich i zagranicznych.
Na organizowanej wystawie retrospektywnej prezentowane są obrazy, rysunki, kolaże i asamblaże powstałe od lat 50. XX wieku, aż po pierwszą dekadę XXI wieku. Wystawie towarzyszy katalog.

Na organizowanej wystawie retrospektywnej prezentowane są obrazy, rysunki, kolaże i asamblaże powstałe od lat 50. XX wieku, aż po pierwszą dekadę XXI wieku. Wystawie towarzyszy katalog.

——————————————

organizator: Fundacja 9/11 Art Space
www.fundacjaartspace.pl
fundacjaartspace@gmail.com

partnerzy:
Galeria Piekary
Galeria Sztuki Współczesnej ESTA

patronat medialny:
Artinfo.pl
Contemporary Lynx
Magazyn Szum

Dofinansowano ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
pochodzących z Fundusz Promocji Kultury

Wkraczając w nowy wymiar. Twórczość Sophie Taeuber-Arp – wystawa @ Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu
Paź 16@12:00 pm – 8:00 pm
Wkraczając w nowy wymiar. Twórczość Sophie Taeuber-Arp - wystawa @ Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu

Wystawa prac z kolekcji Fundacji Arp, Berlin / e.V.
kuratorka: dr Maike Steinkamp
aranżacja wystawy: Paweł Grobelny

wernisaż wystawy: 12.09. g. 19 Sala Wystaw
bilety: 10 zł (n), 7 zł (u)

Wejdź z nami w nowy wymiar sztuk plastycznych! Twórczość Sophie Taeuber-Arp uznaje się za modelowe odzwierciedlenie abstrakcyjno-geometrycznych koncepcji, jakie rozwinęły się w pierwszej połowie XX wieku w różnych krajach, także w Polsce. Wystawa w CK ZAMEK zaprezentuje dorobek Sophie Taeuber-Arp z okresu: od końca lat 20. XX wieku do przedwczesnej, tragicznej śmierci artystki w styczniu 1943 roku. W tych bowiem latach Sophie Taeuber-Arp wypracowała swój charakterystyczny, unikalny styl i zbudowała świadomość siebie jako wolnej, nieograniczonej konwencjami twórczyni. Sophie Taeuber-Arp znalazła się w gronie artystów nowoczesnych z kręgu abstrakcji i konstruktywizmu, takich jak: Hans Arp, Alexander Calder, Joan Miró czy Katarzyna Kobro. Wszyscy oni złożyli swoje podpisy pod „Manifestem dymensjonistycznym” – jednym z najważniejszych tekstów programowych awangardy w historii sztuk wizualnych.

Wkład Sophie Taeuber-Arp w rozwój nurtu abstrakcyjnego i geometrycznego oraz znaczenie jej dorobku były przez wiele lat niedostrzegane i niedoceniane. Jednak późniejsze badania i ocena jej dzieł przyznały artystce ważne miejsce w historii sztuki XX wieku.

W twórczości Sophie Taeuber-Arp można odkryć fascynację malarstwem, architekturą, matematyką, fizyką, filozofią, tańcem i modą. Niektóre z tych dziedzin będziemy zgłębiać podczas warsztatów
i wykładów, towarzyszących wystawie. Wielokształtne płaszczyzny, barwne figury, przecinające się linie z obrazów artystki staną się pretekstem do stworzenia autorskich obiektów abstrakcyjnych podczas warsztatów rodzinnych. Dzięki współpracy z Teatrem Animacji poznamy tajemnice pracowni krawieckiej i lalkarskiej. W kontekście twórczości Sophie Taeuber-Arp przyjrzymy się m.in.: biżuterii jej czasów, geometrii w sztuce i teatrowi dadaistów.

Paź
17
czw
Jajo – wystawa ceramiki studentów School of Form @ Przystań Sztuki
Paź 17@10:00 am – 6:00 pm
Jajo - wystawa ceramiki studentów School of Form @ Przystań Sztuki

Na wystawie w holu poznańskiego budynku Bałtyk zaprezentowane zostaną zestawy naczyń ceramicznych studentów specjalności Domestic Design w School of Form Uniwersytetu SWPS. Każde z nich koncentruje się na innym sposobie serwowania jaja. Celowo odchodzi się tu od znanych nam rozwiązań. Powstałe przedmioty są efektem jajecznej analizy z perspektywy znaczenia kulturowego, obserwacji samej formy, jej faktur i kształtów. Praca polega na świadomym zaburzeniu własnych, utartych zwyczajów i nadaniu nowego znaczenia jajom. Polaryzacja wartości symboliki kulturowej jajka, jego tradycyjnego znaczenia w codziennej kuchni — stała się zadaniem projektowym.

Dlaczego? Celem jest symboliczne wyniesienie jajka na restauracyjny piedestał. Naczynia mają za zadanie przypomnieć o rytualnym doświadczeniu jedzenia, podkreślając wartość prostego, a równocześnie najbardziej wszechstronnego składnika w kuchni.

Jak? Szef kuchni Concordia Taste — Tomasz Olewski przygotował wraz ze studentami potrawy jajko- centryczne w jedenastu odsłonach. Zadaniem domowym studentów było perfekcyjne wykonanie przypisanego dania, według receptury kucharza. Wynikiem przeprowadzonych obserwacji są projekty samodzielnie stworzonych form gipsowych, z których zostały odlane porcelanowe naczynia. Podczas procesu przestrzeń studia ceramicznego została zamieniona w laboratorium kulinarne, poddane refleksji znaczenie jaj w kuchni, oraz świadomie zaburzony sposób podawania potraw.

kurator: Arkadiusz Szwed
partner projektu: Concordia Taste

//

Wystawę zakończy spotkanie z Szefem Kuchni restauracji Concordia Taste, Tomaszem Olewskim oraz ceramikiem Arkadiuszem Szwedem.
Szczegóły wkrótce.

Wanda Gołkowska. Zmienność w międzyczasie @ Galeria Piekary
Paź 17@10:00 am – 6:00 pm
Wanda Gołkowska. Zmienność w międzyczasie @ Galeria Piekary

Fundacja 9/11 Art Space zaprasza na wernisaż wystawy Wandy Gołkowskiej (1925-2013), artystki silnie związanej z powojenną awangardą wrocławską (m.in. z Galerią pod Moną Lizą Jerzego Ludwińskiego).

Wernisaż już 4 października w Galerii Piekary o godz. 19:00. Wystawa będzie czynna do 8 listopada.

Gołkowska studia ukończyła w 1952 roku w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (aktualnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu). Dyplom broniła w pracowni prof. Eugeniusza Gepperta. Z macierzystą uczelnią związała się, a w 1991 roku uzyskała tytuł profesor zwyczajnej. Zajmowała się malarstwem, rysunkiem, instalacjami przestrzennymi – nierzadko zaskakującymi motorycznością i interaktywnością – oraz działaniami efemerycznymi związanymi z konceptualizmem. Była to twórczyni dająca osadzić się w różnych nurtach sztuki – wspomnianym już konceptualizmie, strukturalizmie, malarstwie materii, abstrakcji geometrycznej, sztuce pojęciowej i poezji konkretnej, a nadto, w tradycji op-artu. Cechowała ją niezwykła aktywność pod względem wystawienniczym – pokazywała swoje prace na wystawach indywidualnych w kraju i za granicą, także zbiorowych, których od 1953 roku było ok. 350! Uczestniczyła w najważniejszych, najbardziej liczących się dla artystów neoawangardowych wydarzeniach: m.in. w Plenerach Koszalińskich w Osiekach (1964-1981), Sympozjum Plastycznym Wrocław’70, I Biennale Form Przestrzennych w Elblągu (1965 r.), Sympozjum Artystów-Plastyków i Naukowców w Puławach (1966 r.). W 2011 została wyróżniona Złotą Odznaką ZPAP. Twórczość artystki spoczywa w zbiorach muzeów polskich i zagranicznych.
Na organizowanej wystawie retrospektywnej prezentowane są obrazy, rysunki, kolaże i asamblaże powstałe od lat 50. XX wieku, aż po pierwszą dekadę XXI wieku. Wystawie towarzyszy katalog.

Na organizowanej wystawie retrospektywnej prezentowane są obrazy, rysunki, kolaże i asamblaże powstałe od lat 50. XX wieku, aż po pierwszą dekadę XXI wieku. Wystawie towarzyszy katalog.

——————————————

organizator: Fundacja 9/11 Art Space
www.fundacjaartspace.pl
fundacjaartspace@gmail.com

partnerzy:
Galeria Piekary
Galeria Sztuki Współczesnej ESTA

patronat medialny:
Artinfo.pl
Contemporary Lynx
Magazyn Szum

Dofinansowano ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
pochodzących z Fundusz Promocji Kultury

Wkraczając w nowy wymiar. Twórczość Sophie Taeuber-Arp – wystawa @ Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu
Paź 17@12:00 pm – 8:00 pm
Wkraczając w nowy wymiar. Twórczość Sophie Taeuber-Arp - wystawa @ Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu

Wystawa prac z kolekcji Fundacji Arp, Berlin / e.V.
kuratorka: dr Maike Steinkamp
aranżacja wystawy: Paweł Grobelny

wernisaż wystawy: 12.09. g. 19 Sala Wystaw
bilety: 10 zł (n), 7 zł (u)

Wejdź z nami w nowy wymiar sztuk plastycznych! Twórczość Sophie Taeuber-Arp uznaje się za modelowe odzwierciedlenie abstrakcyjno-geometrycznych koncepcji, jakie rozwinęły się w pierwszej połowie XX wieku w różnych krajach, także w Polsce. Wystawa w CK ZAMEK zaprezentuje dorobek Sophie Taeuber-Arp z okresu: od końca lat 20. XX wieku do przedwczesnej, tragicznej śmierci artystki w styczniu 1943 roku. W tych bowiem latach Sophie Taeuber-Arp wypracowała swój charakterystyczny, unikalny styl i zbudowała świadomość siebie jako wolnej, nieograniczonej konwencjami twórczyni. Sophie Taeuber-Arp znalazła się w gronie artystów nowoczesnych z kręgu abstrakcji i konstruktywizmu, takich jak: Hans Arp, Alexander Calder, Joan Miró czy Katarzyna Kobro. Wszyscy oni złożyli swoje podpisy pod „Manifestem dymensjonistycznym” – jednym z najważniejszych tekstów programowych awangardy w historii sztuk wizualnych.

Wkład Sophie Taeuber-Arp w rozwój nurtu abstrakcyjnego i geometrycznego oraz znaczenie jej dorobku były przez wiele lat niedostrzegane i niedoceniane. Jednak późniejsze badania i ocena jej dzieł przyznały artystce ważne miejsce w historii sztuki XX wieku.

W twórczości Sophie Taeuber-Arp można odkryć fascynację malarstwem, architekturą, matematyką, fizyką, filozofią, tańcem i modą. Niektóre z tych dziedzin będziemy zgłębiać podczas warsztatów
i wykładów, towarzyszących wystawie. Wielokształtne płaszczyzny, barwne figury, przecinające się linie z obrazów artystki staną się pretekstem do stworzenia autorskich obiektów abstrakcyjnych podczas warsztatów rodzinnych. Dzięki współpracy z Teatrem Animacji poznamy tajemnice pracowni krawieckiej i lalkarskiej. W kontekście twórczości Sophie Taeuber-Arp przyjrzymy się m.in.: biżuterii jej czasów, geometrii w sztuce i teatrowi dadaistów.

Paź
18
pt
Jajo – wystawa ceramiki studentów School of Form @ Przystań Sztuki
Paź 18@10:00 am – 6:00 pm
Jajo - wystawa ceramiki studentów School of Form @ Przystań Sztuki

Na wystawie w holu poznańskiego budynku Bałtyk zaprezentowane zostaną zestawy naczyń ceramicznych studentów specjalności Domestic Design w School of Form Uniwersytetu SWPS. Każde z nich koncentruje się na innym sposobie serwowania jaja. Celowo odchodzi się tu od znanych nam rozwiązań. Powstałe przedmioty są efektem jajecznej analizy z perspektywy znaczenia kulturowego, obserwacji samej formy, jej faktur i kształtów. Praca polega na świadomym zaburzeniu własnych, utartych zwyczajów i nadaniu nowego znaczenia jajom. Polaryzacja wartości symboliki kulturowej jajka, jego tradycyjnego znaczenia w codziennej kuchni — stała się zadaniem projektowym.

Dlaczego? Celem jest symboliczne wyniesienie jajka na restauracyjny piedestał. Naczynia mają za zadanie przypomnieć o rytualnym doświadczeniu jedzenia, podkreślając wartość prostego, a równocześnie najbardziej wszechstronnego składnika w kuchni.

Jak? Szef kuchni Concordia Taste — Tomasz Olewski przygotował wraz ze studentami potrawy jajko- centryczne w jedenastu odsłonach. Zadaniem domowym studentów było perfekcyjne wykonanie przypisanego dania, według receptury kucharza. Wynikiem przeprowadzonych obserwacji są projekty samodzielnie stworzonych form gipsowych, z których zostały odlane porcelanowe naczynia. Podczas procesu przestrzeń studia ceramicznego została zamieniona w laboratorium kulinarne, poddane refleksji znaczenie jaj w kuchni, oraz świadomie zaburzony sposób podawania potraw.

kurator: Arkadiusz Szwed
partner projektu: Concordia Taste

//

Wystawę zakończy spotkanie z Szefem Kuchni restauracji Concordia Taste, Tomaszem Olewskim oraz ceramikiem Arkadiuszem Szwedem.
Szczegóły wkrótce.

Wanda Gołkowska. Zmienność w międzyczasie @ Galeria Piekary
Paź 18@10:00 am – 6:00 pm
Wanda Gołkowska. Zmienność w międzyczasie @ Galeria Piekary

Fundacja 9/11 Art Space zaprasza na wernisaż wystawy Wandy Gołkowskiej (1925-2013), artystki silnie związanej z powojenną awangardą wrocławską (m.in. z Galerią pod Moną Lizą Jerzego Ludwińskiego).

Wernisaż już 4 października w Galerii Piekary o godz. 19:00. Wystawa będzie czynna do 8 listopada.

Gołkowska studia ukończyła w 1952 roku w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (aktualnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu). Dyplom broniła w pracowni prof. Eugeniusza Gepperta. Z macierzystą uczelnią związała się, a w 1991 roku uzyskała tytuł profesor zwyczajnej. Zajmowała się malarstwem, rysunkiem, instalacjami przestrzennymi – nierzadko zaskakującymi motorycznością i interaktywnością – oraz działaniami efemerycznymi związanymi z konceptualizmem. Była to twórczyni dająca osadzić się w różnych nurtach sztuki – wspomnianym już konceptualizmie, strukturalizmie, malarstwie materii, abstrakcji geometrycznej, sztuce pojęciowej i poezji konkretnej, a nadto, w tradycji op-artu. Cechowała ją niezwykła aktywność pod względem wystawienniczym – pokazywała swoje prace na wystawach indywidualnych w kraju i za granicą, także zbiorowych, których od 1953 roku było ok. 350! Uczestniczyła w najważniejszych, najbardziej liczących się dla artystów neoawangardowych wydarzeniach: m.in. w Plenerach Koszalińskich w Osiekach (1964-1981), Sympozjum Plastycznym Wrocław’70, I Biennale Form Przestrzennych w Elblągu (1965 r.), Sympozjum Artystów-Plastyków i Naukowców w Puławach (1966 r.). W 2011 została wyróżniona Złotą Odznaką ZPAP. Twórczość artystki spoczywa w zbiorach muzeów polskich i zagranicznych.
Na organizowanej wystawie retrospektywnej prezentowane są obrazy, rysunki, kolaże i asamblaże powstałe od lat 50. XX wieku, aż po pierwszą dekadę XXI wieku. Wystawie towarzyszy katalog.

Na organizowanej wystawie retrospektywnej prezentowane są obrazy, rysunki, kolaże i asamblaże powstałe od lat 50. XX wieku, aż po pierwszą dekadę XXI wieku. Wystawie towarzyszy katalog.

——————————————

organizator: Fundacja 9/11 Art Space
www.fundacjaartspace.pl
fundacjaartspace@gmail.com

partnerzy:
Galeria Piekary
Galeria Sztuki Współczesnej ESTA

patronat medialny:
Artinfo.pl
Contemporary Lynx
Magazyn Szum

Dofinansowano ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
pochodzących z Fundusz Promocji Kultury